Volgens een tekst die door de familie Heremans vanuit België werd gestuurd, keerden in 1928 Frans (zoon van Theóphilo), Olga en hun middelste zoon Jacquino terug naar Brazilië. Zij verbleven daar zes maanden in een poging de verdeling van de landbouwgronden van de fazenda te voorkomen. Frans bleef er tot 1940. Hij keerde terug naar Eksaarde wegens de blokkade van de koffie-export van Brazilië naar Europa. Na het overlijden van zijn vader in 1946 nam hij de koffiebranderij (Estrella) over.
De precieze datum waarop Pedro Hereman naar zijn geboorteland terugkeerde is niet bekend. Wel weet men dat zijn zoon Christian (Cristiano) en schoondochter Helena Hereman, gehuwd met Antonio Alves Cavalheiro, in Brazilië bleven om de fazenda te beheren. Pedro Hereman overleed op 23 juli 1932. (Figuur pag. 48)
Volgens getuigenissen begon Antonio Alves Cavalheiro na zijn huwelijk in 1915 met Helena Hereman (dochter van Pedro) de zaken van de fazenda te beheren. Uit dit huwelijk werden de kinderen Nelson Alves Cavalheiro, Moacyr Alves Cavalheiro, Celina Alves Cavalheiro en Pedro Alves Cavalheiro geboren. Cristiano Hereman, partner en schoonbroer, hield zich bezig met de productie. Nog vóór deze samenwerking stond Antonio Alves Cavalheiro al bekend als een grote verdediger van de belangen van de regio. Hij werkte als “stoker” voor de arbeiders aan de spoorwegbouw, als kok voor de maatschappij en werd later aangesteld als telegrafist van de spoorwegmaatschappij. Nadien werd hij onderchef van het station Paulo Salles in de gemeente Conchal, totdat hij chef werd van het station van Guaiquica.
Volgens verklaringen van vroegere bewoners openden Ítalo Franceschetti en zijn zonen begin jaren 1920 een schrijnwerkerij in een gehuurde werkplaats van de Fazenda Guaiquica (São Pedro). Daar werden ploegen, landbouwgereedschappen en snijwerktuigen vervaardigd. Deze producten werden verdeeld over verschillende regio’s van de staat São Paulo, vooral naar Ourinhos. De familie Franceschetti kende vooruitgang. Hun kinderen huwden en vestigden zich in de koloniewoningen die zij later verwierven.
Rond 1930 leidde Antonio Alves Cavalheiro de bouw van het tweede klaslokaal van de schoolgroep Capela São Pedro, die werd ingewijd op 29 juni 1936. Voor dit project kreeg hij steun van de gemeenschap. De schoonzoon van Pedro Hereman was een voorstander van onderwijs. Naast het lesgeven in de school van Guaiquica namen Cavalheiro en zijn vrouw Helena, naar het voorbeeld van zijn schoonvader, ook de opvang van andere aangestelde leerkrachten op zich. Na de komst van Lula slaagde hij er in 1937 in om elektriciteit naar het domein te brengen, maar van deze verbeteringen kon hij niet lang genieten wegens zijn overlijden op 21 februari 1938. Tot dan was Engenheiro Coelho slechts een van de kolonies van de Fazenda Guaiquica (São Pedro), zonder vooruitzichten op ontwikkeling. Vanaf 1938 veranderde dit door de aanleg van de weg van Limeira naar Mogi Mirim, die langs de kolonie liep, en de weg van Engenheiro Coelho naar Artur Nogueira, verbonden met Cosmópolis.